Momo

momoNa motywach powieści Michaela Endego pt.: "Momo, czyli osobliwa historia o złodziejach czasu
i dziecku, które zwróciło ludziom skradziony czas".

tekst: Maria Wojtyszko
reżyseria: Daria Kopiec
choreografia: Jacek Owczarek
scenografia: Matylda Kotlińska
reżyseria świateł: Bary
muzyka: SzaZa- Paweł Szamburski, Patryk Zakrocki

Obsada: Aleksandra Wojtysiak, Ewa Wróblewska, Łukasz Bzura, Piotr Szejn,
Włodzimierz Twardowski, Krzysztof Ciesielski, Anna Sztuder-Mieszek,
Danuta Kołaczek, Anna Woźniak-Płacek.
Spektakl przy współudziale tancerzy Pracowni Fizycznej: Krzysztof Skolimowski, Wojtek Łaba,
Joanna Jaworska, Urszula Parol, Kama Kosecka, Paweł Grala, Aleksandra Klimiuk, Kasia Wolińska,
Aneta Jankowska.

Dlaczego tak często mylimy sprawy pilne ze sprawami Ważnymi? Dlaczego brakuje nam czasu
na odwiedzenie chorego dziadka, rozmowę z przyjaciółmi, albo na posłuchanie śpiewu ptaków?
Mała dziewczynka Momo z pomocą żółwia Cichego odkrywa straszliwą prawdę - za nasz
brak czasu odpowiedzialna jest tajna organizacja -  Kasa Oszczędności Czasu i jej pracownicy Szarzy.
Ponure postaci w szarych uniformach 
odbierają nam cenne minuty, godziny i całe lata,  niszczą relacje międzyludzkie i sprawiają,
że pochłonięci wyłącznie pracą stajemy się 
coraz bardziej smutni i samotni. Czy można  odzyskać stracony czas? Czy Momo uda się uratować
mamę i przyjaciół, którzy dostali się 
w łapy Szarych?

Daria Kopiec- reżyserka, autorka filmów animowanych, wideoklipów, spektakli teatralnych. Absolwentka animacji filmowej i filmowych
efektów specjalnych 
na Wydziale Operatorskim PWSFTviT w Łodzi. Stażystka w La Cambre École National Superieure Des Arts Visuels w Brukseli.

Jacek Owczarek - choreograf, tancerz, pedagog tańca, improwizacji i kontakt improwizacji. Od 1996 uczy tańca i kontakt
improwizacji na warsztatach 
ogólnopolskich, międzynarodowych i kursach instruktorskich oraz w PPSKAK w Kaliszu. Od 2007 roku jest
wykładowcą na Akademii Muzycznej w Łodzi.

Pracownia Fizyczna jest grupą założoną przez Jacka Owczarka w lutym 2009 roku w Łodzi. Bazując na improwizacji i technikach
tańca współczesnego, 
członkowie Pracowni sięgają po różnorodne formy ruchu i środki wyrazu, starając się jak najpełniej eksplorować
możliwości własnego ciała. Grupę 
współtworzą studenci i pedagodzy specjalności choreografia i techniki tańca Akademii Muzycznej w Łodzi.

SzaZa- muzyka duetu Sza/Za to niezwykłe połączenie pozornie tylko skrajnych przeciwieństw: hałasu i ciszy, popu i współczesnej
kameralistyki, piękna i 
brzydoty, a także wyrafinowanej mądrości i czystej, naiwnej bezmyślności. Za pomocą klarnetu
i skrzypiec, głosu, analogowych efektów, zapętleń oraz 
delikatnych przetworzeń - muzycy poszukują jedności tych
przeciwieństw, 
starają się oswobodzić zarówno scenę jak i widownię z krępujących reguł oraz sztywnych kulturowych "ustawień".

Premiera: 11 Lutego 2012r r.

 
Czerwony Kapturek

cz_kwedług Braci Grimm

dla dzieci powyżej 7 lat

reżyseria: Marek Ciunel
scenografia:  Paweł Walicki
muzyka: Piotr Kurpisz

Obsada: Danuta Kołaczek, Ewa Wróblewska,
Żaneta Małkowska, Mariusz Olbiński, Włodzimierz Twardowski,
Łukasz Bzura, Piotr Szejn, Krzysztof Ciesielski

W pewnym przyleśnym barze, nadzwyczaj przebiegły osobnik rozpoczyna realizację bardzo podłego planu.
Włożył wiele wysiłku w to, by w sercu lasu powstało miejsce inne niż wszystkie, pełne wegetariańskich

smakołyków, z daleka wabiące pojedynczo i stadnie uganiające się po lesie króliki.
Wszystko idzie jak z płatka. Pierwsi goście, zadowoleni z nowoczesnego i smacznego menu, jak również
niezwykle miłej obsługi, zwabiają w wilczą pułapkę kolejne, nieświadome zagrożenia Króliki?
Właściciel baru zgadza się nawet na przygotowanie, własnym kosztem, uroczystej urodzinowej kolacji.
Jubilatka, najstarsza w lesie Królica, wprawdzie nie czuje się najlepiej, ale powiadomiona przez wnuczkę,
uroczą Króliczkę o imieniu Czerwony Kapturek - z pewnością da się nakłonić do przyjścia w gościnne progi
baru 'U Wujcia Wilka'.
Jeżeli myślicie, że wiecie już wszystko o Czerwonym Kapturku musicie posmakować tej teatralnej uczty. Szykuje się pyszna zabawa.

Premiera 2 października 2010r.

"Reżyser funduje widzom dużą dawkę czarnego humoru, groteskowych sytuacji ubranych w musicalową formę uzupełnioną multimedialnymi
projekcjami i nagraniami filmowymi. Przedstawienie eksperymentalne w formie wpisuje się w ideę, jaka przyświeca dyrektorowi Konradowi Dworakowskiemu,
który chce unowocześnić teatr skierowany do niepełnoletniego widza. A aktorzy (m. in. Żaneta Małkowska, Ewa Wróblewska, Krzysztof Ciesielski,
Łukasz Bzura) doskonale to odczytują i świetnie sobie z tym radzą."

Agnieszka Jedlińska, Express Ilustrowany

 
Białe Baloniki
img_8555Magda Fertacz

dzieci starsze

reżyseria: Agata Biziuk
scenografia: Katarzyna Proniewska-Mazurek
muzyka: Robert Łuczak
animacje: Michał Zielony
autorkę reprezentuje Agencja Dramatu

Obsada: Włodzimierz Twardowski, Aleksandra Wojtysiak (dyplom -AT),
Piotr Szejn, Michał Jarmoszuk (dyplom -AT), Anna Sztuder-Mieszek, Łucja Grzeszczyk (dyplom -AT),  Żaneta Małkowska, Marek Niemierowski

Białe Baloniki Magdaleny Fertacz są opowieścią o samotności, o ucieczce przed rzeczywistością w świat Fantazji.
Główny bohater Piotruś wyrusza w daleką wędrówkę w celu poszukiwania Ojca. Trafia do fantastycznego świata, w którym nie ma
ani problemów ani dorosłych - czy aby na pewno? Spektakl zrealizowany z myślą o dzieciach nieco starszych. Ukazujący w odważny sposób
rzeczywiste problemy dziecka takie jak, brak kontaktu z rodzicami czy odejście jednego z nich. Wszystko to w ciekawej plastyce,
pozbawione nachalnej dydaktyki.

premiera 30 stycznia 2010r.

Spektakl został zakwalifikowany do finału XVI Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Białe baloniki- opierają się głównie na grze aktorskiej. Sporadycznie zjawiają się na scenie pacynki gadającego kota oraz Skarpety Taty
(rozczulający duet z animującym ją Piotrusiem). Jarmoszuk, Małkowską i Grzeszczuk wyposażono w nieduże szmaciane lalki,
miniatury granych przez nich postaci. (?) Stary pokój opanują marzycielskie projekcje pogodnego nieba i wizje ojca- astronauty
przemierzającego kosmos (autorstwa Michała Zielonego).

Łukasz Kaczyński, Dziennik Łódzki

 
Pinokio

PinokioCarlo Collodi

dzieci starsze

adaptacja i teksty piosenek: Jonasz Pinok
reżyseria: Konrad Dworakowski
scenografia: Marek Zakostelecky
muzyka: Piotr Klimek

Obsada: Łukasz Bzura, Krzysztof Ciesielski, Mariusz Olbiński,
Tadeusz Płuciennik, Anna Sztuder-Mieszek, Włodzimierz Twardowski,
Anna Woźniak -Płacek, Ewa Wróblewska

oraz zespół w składzie: Olek Różanek - wokal, Piotr Kolasa  - perkusja, Piotr Kolanowski - piano, Piotr Siadul - gitara basowa, Tomasz Wiktorowicz - gitara.

 Jaki jest kluczowy tytuł w repertuarze Teatru Lalki i Aktora PINOKIO? Odpowiedź jest równie prosta jak pytanie. To oczywiście Pinokio
Carlo Collodiego. Spektakl w reżyserii Konrada Dworakowskiego z muzyką Piotra Klimka, w scenografii Marka Zakosteleckiego to spektakl
na nowo odczytujący tę doskonale znaną dla widzów w każdym wieku historię. Założeniem inscenizacyjnym przedstawienia jest chęć
spojrzenia na głównego bohatera jak na dziecko poszukujące i twórcze. Twórcy spektaklu rezygnując z dydaktyczności tekstu weryfikują
spojrzenie na drewnianego pajaca jak na istotę złą, głupią, której człowieczeństwo warunkuje stopień podporządkowania
i umiejętność spełniania oczekiwań dorosłych. W tym spektaklu Pinokio to wewnętrzne dziecko, które należy w sobie pielęgnować,
by się rozwijać, doświadczać i czuć się wolnym bez względu na wiek.

premiera 17 pażdziernika 2009r.

GALERIA

"Przedstawienie zagrane w łódzkim Teatrze Lalki i Aktora Pinokio spełnia wszystkie warunki doskonałej inscenizacji. Treści o charakterze
edukacyjnym zostały zaprezentowane w sposób niebanalny, daleki od nudnego dydaktyzmu. Jednocześnie głębokie przesłanie nie zagubiło się
wśród ciekawych rozwiązań wizualnych, które pomagają jedynie w przyswajaniu treści, nie rozpraszając uwagi dziecka, przeciwnie-
podkreślając to, co istotne. Taki spektakl powinien brać za wzór każdy teatr lalkowy."

Olga Ptak, Dziennik Teatralny
 
Opowieść Wigilijna

Opowieść WigilijnaCharles Dickens

dzieci starsze

reżyseria i adaptacja: Józef Skwark
scenografia: Elżbieta Iwona Dietrych
muzyka: Jerzy Bauer

Obsada: Urszula Binkowska, Krystyna Filipiak, Danuta Siempińska,
Danuta Kołaczek, Anna Woźniak-Płacek, Anna Sztuder-Mieszek,
Ewa Wróblewska, Krzysztof Ciesielski, Włodzimierz Twardowski,
Marek Niemierowski, Tadeusz Płucennik, Mariusz Olbiński,
Piotr Seweryński, Piotr Szejn

Opowieść wigilijna nazywana przez autora kolędą to jedna z najpiękniejszych historii o magii Świąt Bożego Narodzenia. W przedstawieniu reżyser realizuje
wiele ciekawych pomysłów wykorzystując żywy plan, aktorów w maskach oraz czarny teatr. Sztuka powraca na scenę w okresie zimowym. To prezent
dla dzieci i niespodzianka dla dorosłych.

premiera 27 listopada 1999r.

GALERIA

"Otrzymaliśmy przedstawienie przesycone wieloma pomysłami, bowiem Skwark wykorzystał żywy plan, aktorów w maskach, różnie animowane lalki
i teatr cieni. (...) Sukces przedstawienia byłby niemożliwy, gdyby nie trójka jego współautorów."

Monika Pietras, Dziennik Łódzki

 

 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 następna > ostatnia >>

Strona 1 z 2